Σκοπός αυτής της ιστοσελίδας είναι να δημοσιεύσει τις εκτιμήσεις διατελεσάντων Πρέσβεων της Ελλάδος επί ζητημάτων της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και διπλωματίας, καθώς και περί των διεθνών εξελίξεων γενικότερα.

Ο δημόσιος διάλογος για διπλωματικά θέματα διεξάγεται στη Βουλή, σε πανεπιστημιακά και άλλα κέντρα μελέτης ή στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Το Εθνικό Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής, του οποίου οι συνεδριάσεις είναι κλειστές, επιχειρεί σύνθεση των θέσεων της εκάστοτε κυβέρνησης, των κοινοβουλευτικών κομμάτων της αντιπολίτευσης που επιλέγουν να μετέχουν, της υπηρεσιακής ηγεσίας του Υπουργείου Εξωτερικών και ειδικευμένων καθηγητών.

Πρέσβεις επί τιμή λαμβάνουν μέρος σε όλα αυτά τα fora. Καταθέτουν ακόμα και ενώπιον των αρμοδίων επιτροπών της Βουλής όταν καλούνται. Αρκετοί δημοσιεύουν βιβλία, στα οποία πραγματεύονται διπλωματικά ζητήματα με τον πιο ολοκληρωμένο τρόπο που επιτρέπει το μέσο αυτό, αλλά και με τους περιορισμούς στην ενημερότητα, που επι-βάλλει. Το αντίστροφο συμβαίνει με την αρθρογραφία. Ένας διακεκριμένος συνάδελφος διατηρεί δική του ιστοσελίδα.

Δεν υπάρχει και, ελπίζουμε ότι, δημιουργούμε ένα δημόσιο βήμα που να καθιστά δυνατή την παρουσίαση και αντιπαραβολή εκτιμήσεων όσων ασχολήθηκαν επαγγελματικά με τη διπλωματία επί πολλά χρόνια, κατά κανόνα τριάντα πέντε, πριν συνταξιοδοτηθούν.

Οι πολιτικοί έχουν εκλεγεί από το λαό, τον οποίο αντιπροσωπεύουν και εκφράζουν, οι πανεπιστημιακοί διαθέτουν συγκεκριμένη θεωρητική κατάρτιση και οι δημοσιογράφοι παρακολουθούν την ταχύτατη ροή των ειδήσεων και τις ερμηνεύουν με τον ίδιο ρυθμό. Όλων ο ρόλος είναι αναντικατάσταστος για την αξιολόγηση των συνθηκών που επικρατούν διεθνώς και τη διαμόρφωση της ενδεδειγμένης ελληνικής ανταποκρίσεως.

Πολύ σωστά οι εν ενεργεία διπλωμάτες δεν επιτρέπεται να προβαίνουν σε δηλώσεις αν δεν έχουν κυβερνητικές οδηγίες. Οι αφυπηρετήσαντες όμως είναι χρήσιμο να δημοσιεύουν αναλύσεις συνοδευόμενες από συναφείς εισηγήσεις, ανάλογες εκείνων που έκαναν όταν ήσαν στην Υπηρεσία. Θα σεβασθούν, βέβαια, το κρατικό απόρρητο που εξακολουθεί να τους δεσμεύει. Και δεν θα ξεχνούν ότι δεν έχουν πλέον την πλήρη γνώση των τρεχουσών υποθέσεων που τους παρείχε η γνώση επισήμων εγγράφων. Τι όμως μπορούν να συμβάλουν και μάλιστα όσο γίνεται πιο συλλογικά;

Η απάντηση είναι: αυτά που έχουν ζήσει. Εργάσθηκαν τόσο στο Υπουργείο Εξωτερικών όσο και σε πρεσβείες, προξενεία και μόνιμες αντιπροσωπείες. Έχουν συνεπώς μετάσχει, σε διαφορετικούς χρόνους και θεματικούς τομείς, στο σχεδιασμό και στην εφαρμογή της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Έχουν εκτελέσει, ο καθένας ή η κάθε μία και όλοι μαζί, καθήκοντα εκπροσώπησης σε μεγάλο φάσμα ξένων χωρών, διεθνών οργανισμών και διασκέψεων. Προσπαθώντας να προβλέψουν και να εξηγήσουν γεγονότα, να καταλάβουν και να επηρεάσουν ανθρώπους, να διαπραγματευτούν καθημερινά, αφού καθημερινή διαπραγμάτευση είναι η διπλωματία.

Ο διπλωμάτης διαπιστώνει στο μάκρος της καριέρας του ότι κοινή είναι η φύση των ανθρώπων, ότι όμως ο κάθε λαός έχει και τα δικά του γνωρίσματα, ότι η διεθνής ζωή περιέχει και τη συνεργασία και τη σύγκρουση, ανάλογα με τα συμφέροντα και τους συσχετισμούς δυνάμεων. Ο σωστός διπλωμάτης εργάζεται για το καλό της πατρίδας του και όλης της ανθρωπότητας, μέσω της δημιουργίας ή διατήρησης όρων ειρήνης. Γι’αυτό και ο κλάδος ελαίας είναι το σύμβολο των διπλωματών. Που γνωρίζουν όμως να διακρίνουν την αληθινή ειρήνη από εκείνη που κάνει ένα μελλοντικό πόλεμο πιθανότερο ή και βέβαιο, όπως και από την ειρήνη που είναι αποτέλεσμα όχι έντιμου συμβιβασμού αλλά πλήρους συνθηκολόγησης.

Οι Έλληνες διπλωμάτες σχηματίζουν και μια σωστή αντίληψη των τοπικών και χρονικών διαστάσεων του Ελληνισμού. Έχουν δει ότι περιλαμβάνει όχι μόνο τους Ελλαδίτες, αλλά και τους αδελφούς μας στην Κύπρο, την ελληνική μειονότητα στην Αλβανία, τους εναπομείναντες Έλληνες στην Πόλη, την Ίμβρο και την Τένεδο, τις ομογένειες της διασποράς, τις ανά τον κόσμο ελληνικές εκκλησίες. Εκ πείρας επίσης γνωρίζουν οι Έλληνες διπλωμάτες ότι ο Ελληνισμός είναι και η Ιστορία του. Δεν είναι σπάνιο οι αντιπρόσωποι της σημερινής Ελλάδας να θεωρούνται στις χώρες διαπίστευσής τους και ως οιονεί εκπροσωπούντες την ελληνική αρχαιότητα ή το Βυζάντιο. Βαρύτατο καθήκον, αφού η επιρροή αυτών των δύο ιστορικών περιόδων έχει συνυφανθεί με άλλους πολιτισμούς σε μεγάλο μέρος της Οικουμένης.

Ένας πραγματικός διπλωμάτης δεν μπορεί ποτέ να είναι εθνικιστής. Αντίθετα, καλείται να συντελέσει στην προσέγγιση των λαών και στη γεφύρωση των διαφορών. Η συνειδητοποίηση του πνευματικού εύρους του Ελληνισμού είναι απαραίτητη στην ελληνική διπλωματία, σαν μέσο σύσφιγξης φιλικών δεσμών αλλά και αντιμετώπισης σωβινισμών που υπονομεύουν την ειρήνη.

Αυτή η ιστοσελίδα είναι ανοικτή σε όλους όσοι υπήρξαμε μέλη της Ελληνικής Διπλωματικής Υπηρεσίας. Με μία μόνον προϋπόθεση, που τηρούσαμε και τότε. Ότι ενώ δεν αναμένεται και δεν πρέπει να είμαστε πολιτικά ουδέτεροι, δεν θα παρεμβαίνουμε ως μέλη ή οπαδοί κομμάτων.